خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از من ای اهل نظر علم نظر آموزیدنازک است آن رخ ازو چشم و نظر بر دوزید
۲
پیش آن روی مدارید روا ظلمت شمعخانه پر نور تجلی چه چراغ افروزید
۳
سوختید از عطش ای اهل ورع بی می عشقچوب خشکید بسوزید که خوش می سوزید
۴
بهر او جنگ کنان در صف عشاق آییدکه در آن صف همه لشکر شکن و پیروزید
صفحهٔ ۱ از ۲