خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب آن به به وثاق که فرو می آیداگر به مهمان من آید چه نکو می آید
۲
بنهم عود دل سوخته بر آتش شوقگر بدانم که پری وار ببو می آید
۳
دیده از دست نظر خون تو ریزد گویندظاهرا هر چه بگویند ازو می آید
۴
حلقه حلقه دل احباب بهم بر زده استمگر اینست که آن سلسله مو می آید
صفحهٔ ۱ از ۲