خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل دل زلف درازت رشته جان گفته‌اندزین حدیثم بوی جان آمد که ایشان گفته‌اند
۲
تا دهانت نیست پیدا وز نظرها شد نهانخرده‌بینان وصف آن پیدا و پنهان گفته‌اند
۳
زآن دهان چون شکر هر گه حدیث آمد به لباز لطافت آن سخن شیرین و خندان گفته‌اند
۴
قامتی همچون الف داری و ابرویی چو نوندر تو هر آنی که گفتند از پی آن گفته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲