خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با منت لطف جز ستم نبودننگ چشمی ترا کرم نبود
۲
چشمت از خون ما پشیمان نیستمرحمت موجب ندم نبود
۳
چه فرستم بر نو جان خرابپیش تو این متاع کم نبود
۴
با لبت شهد اگر چه شیرین استآنچنان حلقه سوز هم نبود
صفحهٔ ۱ از ۲