خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حلقه که ز زلفت با خبر ببردخبر ز جان و دل و عقلها ز سر بیرد
۲
برم ز زلف تو بونی چو رخ نمانی بازمشام بوی خوش از نافه در سحر ببرد
۳
اگر ز نبر فرسنی تحبی وی دلببند نامه به پیکان که نیز تر ببرد
۴
به فکر آن لب شیرین چنان ضعیف شدمکه گیردم مگس و پیش او بپر بپرد
صفحهٔ ۱ از ۲