خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر عزیزان غمزهٔ شوخ تو خواری می‌کندغمزهٔ تو خواری و زلف تو باری می‌کند
۲
در ملاک عاشق بیچاره چشم و زلف تواین یکی بی‌صبری و آن بی‌قراری می‌کند
۳
اگر نماید خوبرو جور و کند صد دشمنیمهربانی می‌نماید دوستداری می‌کند
۴
عاشق دیدار را دیدار آرد در خروشعندلیب از شوق گل فریاد و زاری می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲