خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به روی دوست که رویش بچشم من نگریدبه خاک پاش که آن ره بروی من سپرید
۲
با گذشتن از آن مو نشان بی چشمیستچو چشم نیست شما را به چشم من نگرید
۳
حرام باد شما را چه می خورید غمشغم من است غم او غم مرا مخورید
۴
همین که نام گدایان او کنید شمارمرا نخست گدای کمین او شمرید
صفحهٔ ۱ از ۲