خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو مرا زندگی بکار نیایدنعمت بی دوست خوشگوار نیابد
۲
تاتو نیانی چو آرزو به کنارمهیچ مرادیم در کنار نیابد
۳
تا ندهی زلف بیقرار به دستمخاطر من بر سر فرار نیابد
۴
گرسگ خود خوانیم اهانت تست آنورنه مرا زین حدیث عار نیابد
صفحهٔ ۱ از ۲