خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش رویت صنما وصف قمر نتوان کردنسبت حقهٔ لعلت به شکر نتوان کرد
۲
با وجود رخ و زلفین عبیر‌افشانتصفت برگ گل و عنبرِ تر نتوان کرد
۳
میهمانی‌ست تمنای تو در خاطر ماکه به صد سالش ازین خانه به‌در نتوان کرد
۴
گفتم از غم به وصال تو گریزم لیکنپیش شمشیر قضا هیچ سپر نتوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲