خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش رخ تو، دیده پری را نکو ندیدشد ناظر فرشته و این خلق و خو ندید
۲
رویت ندید عاشق و به غایبانه گفتبیچاره بی‌ریا سخنی گفت و رو ندید
۳
صوفی نیافت بهره ز اوقات صبح و شامتا بی حجاب تابش آن روی مو ندید
۴
روز نکوست روی تو شکر خدا که هیچزاهد به روزگار نو روزه نکو ندید
صفحهٔ ۱ از ۲