خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در غم دلدار کس را این دل انگاری مبادهیچ عاشق را ز یاری درد بی باری مباد
۲
ناز های و هوی مستان زاهدان در زحمشندرا عاشقانرا از می عشق تو هشیاری مباد
۳
خون دل آمد شرابم نقل: دشنام رقیبگر دل باران خود دارد بر آتش همچنین
۴
هیچکس را اینچنین خواری و خونخواری مباداینچنی جز با منش باری و غمخوار مباد
صفحهٔ ۱ از ۲