خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا چشم خوشت آفت مستان آمدنشنة لعل تو سر چشمه حیوان آمد
۲
پرتوی ز آینه روی جهان آرایتمطلع حسن و لطافت مه تابان آمد
۳
شمه ای از سر گیسوی عبیر افشانتنافه آهوی چین طرف ریحان آمد
۴
تا رسید از سر کوی تو نسیمی به بهشتمیر بنده خاک درت روضه رضوان آمد
صفحهٔ ۱ از ۳