خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل غمدیده شکایت ز غم او نکندطالب درد فغان از الم او نکند
۲
کیست درخور که رسد دوست به فریاد دلشآنکه فریاد ز جور و ستم او نکند
۳
هر که خورسند نباشد به جفاهای حبیبناسپاسی‌ست که شکر نعم او نکند
۴
چشم زاهد نشود پاک ز خودبینی خویشتا چو با سرمه ز خاک قدم او نکند
صفحهٔ ۱ از ۲