خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که از درد تو پر شد ناله را چون کم کندمرهم و درمان کجا این درد افزون کم کند
۲
از خروش کشتگان گر زحمتی باشد تراغمزه بیمار را فرمای تا خون کم کند
۳
آب چشمم کم نشد چندانکه مژگان بر گرفتکس به پرویزن چگونه آب جیحون کم کند
۴
با دو صد گنج و گهر گر کردمت قیمت مرنجمشتری نیز از بهاری در مکنون کم کند
صفحهٔ ۱ از ۲