خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل من بی تو دگر دیده بینا چه کنددیده بی منظر خوب تو تماشا چه کند
۲
زان لبم می ندهد دل که نظر بر گیرمچشم صوفی نشود سیر ز حلوا چه کند
۳
داغ و دردی که رسد از تو مرا حق دل استدل حق خود نکند از تو تقاضا چه کند
۴
عاشق از شوق جمال تو چو گل جامه جانحالیا کرد بصد پاره دگر تا چه کند
صفحهٔ ۱ از ۲