خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستانم سگ تو میخواننددوستان قدر دوستان دانند
۲
تیزتر باشدم به مهر تو دلکه به تیغ از در توام رانند
۳
با رقیبان تند خوی بگویکه ز کشتن مرا نترسانند
۴
از رخت هم حق نظر برسدگر دو زلف تو حق نپوشانند
صفحهٔ ۱ از ۲