خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ تو دیدم و زاهد نمی تواند دیدمراد است که حاسد نمی تواند دید
۲
دگر به صومعه خلوت نشین کجا بیندمرا که بی می و شاهد نمی تواند دید
۳
بگردن تو نخواهم که بینم آن نسبیحکه رند شکل مقلد نمی تواند دید
۴
کسی که گوشه محراب ابرونی دیدستدگر کسیش به مسجد نمی تواند دید
صفحهٔ ۱ از ۲