خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ تو نور به ماه تمام می‌بخشدچو خلعتی که شهی با غلام می‌بخشد
۲
مرا که کشته مجرم ز لب پیام رسانکه باز عمر نومه آن پیام می‌بخشد
۳
بیار سیب ذقن گرچه نقره خام استکه باغبان به گدا هرچه خام می‌بخشد
۴
حریم وصل تو چون کعبه منزلی به صفاستمرا صفای عجب آن مقام می‌بخشد
صفحهٔ ۱ از ۲