خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عکس رویت چون فتد در آب آب از خود رودگر فشانی زلف مشکین مشک ناب از خود رود
۲
باد حاجت نیست کز رویت بر اندازد نقاببا تو چون خود روبرو آبد نقاب از خود رود
۳
آستین افشان در آگه گه به خوبان در سماعتا در آبد مه به چرخ و آفتاب از خود رود
۴
اشک من در خوشاب است آن لب خاموش لعل لعلچون گویا کتی در خوشاب از خود رود
صفحهٔ ۱ از ۲