خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان بویی از آن جعد سمن‌سا می‌رسدتازه جانی بر روان مرده ما می‌رسد
۲
شکوه از جور تو کردن دل‌پسند عقل نیستخیر محض است آنچه از مولی به مولی می‌رسد
۳
در بر نادان جفا باشد ولی عین وفاستآنچه بر مجنون صحرایی ز لیلی می‌رسد
۴
اوفتاد آوازه‌ام در عشقت از عالم بلیسیل خاموش نماید چون به دریا می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲