خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز صحبت باران چه کار بگشایدکه کارم از گره زلف یار بگشاید
۲
چو طره باز کند برقرار هر روزهاز بند غصه دل بیقرار بگشاید
۳
حصار عمر چه محکم کنی که غمزة اوبه یک خدنگ نظر صد حصار بگشاید
۴
اگر چه با دهنش کار بوس وابسته استهزار کار چنین زان کنار بگشاید
صفحهٔ ۱ از ۲