خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا لطف گفتارش از راه بردلبش هوشم از جان آگاه برد
۲
رخ ماه را ماند آن رخ مگربشطرنج خوبی رخ ماه برد
۳
غمش هر کجا در دلی خانه ساختبرای گل از روی ما کاه برد
۴
جهان پر ز آوازه عاشقیستمگر نیت او ناله و آه برد
صفحهٔ ۱ از ۲