خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دگر غم دارد از تو جان دگرسینه دیگر خاطر بریان دگر
۲
این چه اشک است این مرا باران ز چشماشک دیگر باشد و باران دگر
۳
این چه خندیدن چه شیرینیه لب استلب دگر باشد گل خندان دگر
۴
ناصحم گفتا به خوبان دل منهای خدا عقلش بده با آن دگر
صفحهٔ ۱ از ۲