خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژه تیزست و غمزه نیز و تو نیزریختی خون عاشقان به ستیز
۲
اگر کشی بی بهانه نتوان کشتصد بهانه بعشره انگیز
۳
از من آن پای بوسه مگریزانهمچو عمر گریز پا مگریز
۴
گو پرهیز چشمت از خونمنیست بیمار را به از پرهیز
صفحهٔ ۱ از ۲