خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مطرب شبه چه خوش میگفت چنگشخوشا می کز لب ساقیست رنگش
۲
چو ساغر رفته بود از دست مطرببه صد تصنیف آوردم به چنگش
۳
چه بیم از محتسب بیمم ز شیشه استکه می ترسم برآید پا به سنگش
۴
دهان تنگ و چشم تنگ داردبود زین جن خوبی نگ نگش
صفحهٔ ۱ از ۲