خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خواب آن لعل میگون دیده ام دوشهنوز از ذوق آنم مست و مدهوش
۲
اگر آرد ز من آن بی وفا یادمن از شادی کنم خود را فراموش
۳
سر موئی به جانی می فروشدچنین ارزان بگوئیدش که مفروش
۴
همی کردم بر آن در دوش فریادسگی بانگی بزد بر من که خاموش
صفحهٔ ۱ از ۲