خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نینی که بر آن در بریم سجده خاصهمیشه فاتحه خوانیم از سر اخلاص
۲
دلا چو طالب وصلی ز آب دیده منالکه در به چنگ نیاره چو دم زند غواص
۳
مراد هر دو جهان یافتم به دولت دوستدمی که یافتم از محنت رقیب خلاص
۴
اب تو گشت مرا ساقیا برسم فدابریز خون صراحی که والجروح نصاص
صفحهٔ ۱ از ۲