خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار خرمن سوز ما گو روی گندمگون بپوشورنه خواهد سوخت خرمن هر کرا عقل است و هوش
۲
روی گندمگون نمود و جان ما یک جو فروختاز چه شد باز اینچنین گندم نمای جو فروش
۳
شاهدان از گوشها کردند درها را رهابر حدیث نازکت بک بک چو بنهادند گوش
۴
صوفی پشمینه پوشته گر به بیند چشم مستزاهدی از سر نهد گیرد سبوی می بدوش
صفحهٔ ۱ از ۲