خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنار آب و لب جویبار و گوشه باغخوش است با صنمی سرو قد به شرط فراغ
۲
نواخت ریختها در چمن مغنی آبترانه های نر او لطیف ساخت دماغ
۳
شب بهار و شبستان باغ و صحبت یارچنین شبان و شبستان دلا بجو به چراغ
۴
مدار دور گل از می فدح دمی خالیکه لاله دارد ازین درد بر دل این همه داغ
صفحهٔ ۱ از ۲