خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ورق گل بهشت از رخ نازکت خجللعل لب تو غنچه را کرده به خنده منفعل
۲
تا نگرفت از رخت نسخة مصور صباصورت گل به هو ورق بر نکشه از آب و گل
۳
من به هوای قامتت عمر دراز یافتمزانکه همیشه کرده ام کسب هوای معتدل
۴
بر درت آتش دلم رفت و بر گرفت دانگر نرود به گرد آن آب دو دیده متصل
صفحهٔ ۱ از ۲