خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از لب او تاخیری بافتیمآب حیات دگری یافتیم
۲
گرچه بجستن دهنش کس نیافتما لب او را شکری یافتیم
۳
از پس چندین طلبه آن شوخ راکیته وری فتنه گری بافیم
۴
بر دل ما گرچه زد از غمزه تیرنیست شکایت نظری بافتیم
صفحهٔ ۱ از ۲