خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بخت بارینی که به باران رسانیمدر تنگنای زرنشان وارهانیم
۲
من مرده‌ام نه زنده بدین حال کس مبادحقا خجالت ازین زندگانیم
۳
نه پرسش نه طال بقایی به نامه‌ایاین چشم‌داشت نیست ز باران جانیم
۴
خون می‌خورم به جای می این است عشرتمجانم به لب رسد ازین کامرانیم
صفحهٔ ۱ از ۲