خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز در عشق یکی دل به غلامی دادمخواجه را گو که بیاید به مبارکبادم
۲
بنده را از تو چه جای گله، آزادیهاستهست جای گله وقتی که کنی آزادم
۳
تو چه شاخ گلی و بی تو مرا رخ شده زردمنم آن برگ که از شاخ جدا افتادم
۴
بر فلک ناله من گوش ملایک کر ساختآه اگر در دل شبها شنوی فریادم
صفحهٔ ۱ از ۲