خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا خانه دل جای تمنای تو کردیمدر خانه چراغ از رخ زیبای تو کردیم
۲
شوریده سری جمله گرفتیم به گردنآنگه چو سر زلف تو سودای تو کردیم
۳
دیدیم دل و عقل ز خود دور به صد گامآن روز که از دور تماشای تو کردیم
۴
از پستی و بالا همه کس نعره برآوردهر جا که حدیث قد و بالای تو کردیم
صفحهٔ ۱ از ۲