خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش رخ نو مه را حسنی چنان ندیدماین اختر سعادت بر آسمان ندیدم
۲
از ضعف شد تن من دور از تو استخوانیپیش سگان کویت این استخوان ندیدم
۳
بار غمت گر آن را بر دل گران نمایدمن بر دو دیده آن را باری گران ندیدم
۴
ای دل به خواب او را هنگام بوس و آغوشگر تو دهان ندیدی من هم میان ندیدم
صفحهٔ ۱ از ۲