خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ بپوشید و جگر میسوزدمآتش پنهان بتر میسوزدم
۲
خانه گر از آب سازم چون حبابآه دل دیوار و در میسوزدم
۳
یاد آن لب، دل که خون آلود ازوستچون نمک بر ریش تر میسوزدم
۴
پای از سر میکنم پیشش چو شمعگرچه از پا تا به سر میسوزدم
صفحهٔ ۱ از ۲