خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ابرویت به محراب نیازمسر زلفت برد عقل نمازم
۲
نظر کج بأختی گفتی به آن زلفدو رخ دارد چگونه کج نبازم
۳
سر زلفت مرا عمر دراز استخداوندا بده عمر درازم
۴
کمال از بندگان ماست کوئیبدین اقبال دایم سرفرازم
صفحهٔ ۱ از ۱