خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما از نو سخنور جهانیمصاحب نظریم و نکته دانیم
۲
سوز دل ما چو خط برآریما مردم نا نوشته خوانیم
۳
چون نقش دهان تو معماستما نیز همه به فکر آنیم
۴
آن آب بقاست بافنیمشچون بافتنش نمی توانیم
صفحهٔ ۱ از ۲