خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما با غم تو خرم و آسوده‌خاطریمزآن لب به کام ما شکری نی و شاکریم
۲
غایب نه ز چشم جهان بین ما چو نورا نو حاضری همیشه و ما با تو ناظریم
۳
نظارگی به حیرته از آن صورتست و ماحیران جان نگاری کلک مصوریم
۴
زآن دم که نام جام بر آن لب نهاده اندآن را که نیست معتقد باده منکریم
صفحهٔ ۱ از ۲