خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را سر آنست که در پای تو افتیمچون زلف تو بر خاک قدم های تو افتیم
۲
بار تو بر آن خاک ره ای سایه گرانستبرخیز که تا ما همه بر جای تو افتیم
۳
چون سایه که در پای صنوبر فتد از مهرخواهیم که پیش قد و بالای تو افتیم
۴
در آینه بنمای به ما روی دلارایچون چشم تو تا مست تماشای تو افتیم
صفحهٔ ۱ از ۲