خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من برین در بنده‌ام تا زنده‌امتا چنینم بندهٔ پایبنده‌ام
۲
گفته می‌ریزم همین دم خون توبی همین ار زنده‌ام ارزنده‌ام
۳
مردم از گریه به اندوه نویمژده‌ام گوی و بکش از خنده‌ام
۴
طالع فرخنده‌ام دیدار توستآفرین بر طالع فرخنده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲