خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۷۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ز غمت خرم و به یاد تو شادمدرد تو دارم که هیچ درد مبادم
۲
تا ورق روی تو مطالعه کردمهرچه بخواندم همه برفت ز یادم
۳
قصه سوز درون خویش بمردممردم و چون شمع در میان ننهادم
۴
تا نبرد بوئی از تو باد صبا نیزاز دل پرخون چو غنچه لب نگشادم
صفحهٔ ۱ از ۲