خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدمت آن با الف با سرو سیمینبگویم راست هم آنی و هم این
۲
خط سبزت زرخ دل بردن آموختکه طوطی گیرد از آئینه تلقین
۳
از بیماری مرا درد سری نیستچو خاک آستان نست بالین
۴
برویت زلف را طی مکانستکه شب در روم باشد روز در چین
صفحهٔ ۱ از ۲