خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نور دیده را نگرانی بسوی توجانا تعلقیست دلم را بکوی تو
۲
گر دیگران ز وصل تو درمان طلب کنندما را بس است درد تو و آرزوی تو
۳
چشم جهان به ماه رخت دین سالهاستبگذشت روز ما و ندیدست روی تو
۴
از رهگذار بار چه برخیزد ار دمیدل را گشایشی رسد از بند موی تو
صفحهٔ ۱ از ۲