خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی زان قامت رعنای دلجوکه چون سرو ایستاده بر لب جو
۲
گواهی می‌دهد روی نکویشکه این حور آمده از باغ مینو
۳
دل از تیر نگاهش صید گردیدکمان‌دار است آن پیوسته‌ابرو
۴
به‌رغم خوبرویان آن پری‌رخخوش‌اخلاق است و خوش‌رفتار و خوش‌خو
صفحهٔ ۱ از ۲