خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غلامِ پیرِ خراباتم و طبیعتِ اوکه نیست جز می و شاهد حریفِ صحبتِ او
۲
در آن زمان که تن ما غبار خواهد بودنشسته باشم بر آستانِ خدمتِ او
۳
چو نیست در کفِ زاهد بِضاعَتِ اِخلاصچه فِسق و مَعصیَّتِ ما، چه زُهد و طاعَتِ او
۴
مپوش رخ ز من ای پارسا به عیبِ گناهگناهِ بنده چه بینی؟ نگر به رحمتِ او
صفحهٔ ۱ از ۲