خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چو چشم خوش تو چشم کسی کم دیدهشکر ننگ تو برتنگ شکر خندیده
۲
وجهی از روی تو در دیده من خوشتر نیستز آن سبب دیده من دیده ترا دردیده
۳
دیده اهل نظر دیده بسی خوب و ترابر سر جمله خوبان جهان بگزیده
۴
من ز مهر رخ خوب تو ز خود بریدماز من سوخته بر قول عدو ببریده
صفحهٔ ۱ از ۲