خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای منت جانفشان دیرینهداغ عشقت نشان دیرینه
۲
بفراموشیت نیامده نیزبادی از عاشقان دیرینه
۳
بینو بودم هلاک خویش گمانکردی گمان دیرینه
۴
گو غمم خور جگر که نیست دریغمیچ ازین میهمان دیرینه
صفحهٔ ۱ از ۳