خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که روی تو بینم چه حاجت استکه کسی نظر نکند با وجود گل به گیاه
۲
به ماه اگر ز حسن رخت بافتی نشان یوسفز شرم روی تو بیرون نیامدی از چاه
۳
خرد چو قدرت حق در رخت مشاهده کردبگفت اشهدان لااله الا الله
۴
نظر به صورت خوبان اگر گناه بودصحیفة عمل بنده پر بود ز گناه
صفحهٔ ۱ از ۲