خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشوب جانی شوخ جهانیبی اعتقادی نامهربانی
۲
از پیش خویشم تا چند رانیزهر فراقم تا کی چشانی
۳
من مهر ورزم آری من اینمنو کینه ورزی آری تو آنی
۴
گاهم نوازی گاهم گدازیگاهی چنینی گاهی چنانی
صفحهٔ ۱ از ۳